ใช้ชีวิตให้เต็มที่ไม่มีหยุด! แรงผลักดันกับ Passion ที่ ต๊ะ-ทวิโรจน์ อยากแชร์

เราอยากชวนทุกคนมาสำรวจชีวิตและทำความรู้จักกับ ต๊ะ-ทวิโรจน์ เอี๋ยวพานิช หนุ่มคมเข้มผู้ก่อตั้ง Monkey Dive Hostel โฮสเทลเจ้าแรกแห่งเขาหลัก จ.พังงา โปรเจกต์รักบ้านเกิด ‘ตะกั่วป่า มาย โฮม’ และบล็อกเกอร์ Surfer’s Holiday ที่เล่าเรื่องการเซิร์ฟ ดำน้ำและการท่องเที่ยวได้อย่างน่าจับตา

ช่วยเล่าแบคกราวนด์ของคุณให้เราฟังหน่อย

“ผมเป็นคนพังงาตั้งแต่เกิด พอเรียนประถมที่นี่เสร็จก็ไปต่อมัธยมที่อัสสัมชัญศรีราชาและเรียนจบการตลาดจากเอแบค ช่วงรอยต่อที่ผมเรียนอยู่ ระหว่างที่ผมกลับบ้านก็เจอเข้ากับเหตุการณ์สึนามิครับ การรอดชีวิตในวันนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมอยากใช้ชีวิตทุกวันให้เต็มที่และอยากแบ่งปันสิ่งดีๆ ให้คนอื่น หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัยผมตัดสินใจไปเรียนต่อที่ออสเตรเลียเพราะผมชอบวัฒธรรมการเล่นเซิร์ฟของที่นู่น ผมชอบอะไรที่ชาเลนจ์ตัวเองและถ้าได้ทำอะไรที่อยากทำผมก็จะทำเต็มที่”

อะไรคือสิ่งที่ท้าทายตัวคุณมากที่สุด

“ที่บ้านผมเป็นครอบครัวคนจีน แถมเป็นพี่ชายคนโตด้วยเพราะฉะนั้นทางบ้านก็อยากให้ผมมาช่วยธุรกิจมากกว่าเลยไม่อยากให้ผมไปออสเตรเลีย แต่ผมอยากโตขึ้น อยากออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเอง เขาก็ค่อนข้างเป็นห่วงเรานะว่าเราจะโอเครึเปล่าเพราะค่าใช้จ่ายที่นู่นสูงมาก ที่บ้านส่งเงินให้ผมใช้เรื่อยๆ แต่ผมเลือกที่จะไม่ใช้ ผมอยากเลี้ยงตัวเองให้ได้ หาเงินเองด้วยการทำงานในร้านอาหาร ล้างจาน ถูพื้น ทำอาชีพนู่นนี่มาเรื่อยๆ ต้องนอนในห้องนั่งเล่น เอาวัตถุดิบอาหารที่เหลือๆ มาผัดกินกับข้าวเพื่อที่จะประหยัดเงิน”

สิ่งที่คุณได้รับจากการใช้ชีวิตที่ออสเตรเลีย

“เมื่อก่อนผมฟุ้งเฟ้อมากคิดง่ายๆ คือผมกินกาแฟแก้วละร้อยกว่าบาททุกวันโดยที่เรายังหาเงินเองไม่ได้เลย แต่ผมว่าการไปออสเตรเลียเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องมากๆ เหมือนกันนะ เพราะกว่าจะได้กินกาแฟสักแก้วผมต้องล้างจานจนมือเปื่อย เอาทิปที่ได้รับทั้งหมดเพื่อมาซื้อกาแฟดื่ม เราเลยฉุกคิดขึ้นมาเลยว่าที่ผ่านมมาเราทำอะไรลงไป ไม่ดีเลย มันทำให้ผมรู้จักคุณค่าของเงินมากขึ้น

“ถ้าอยู่ไทย การเป็นเด็กเอกชนอินเตอร์ เวลาหางานอะไรก็จะง่าย แต่ที่ออสเตรเลียผมเป็น nobody หลายร้านที่ผมไปสมัครงานเขาบอกเลยว่าเขาไม่รีบคนเอเชีย ไม่รับเราเพราะดูไม่โปรเฟสชันนอล อีกอย่างมันก็ทำให้ผมรู้สึกว่าเราก็แค่คนธรรมดาที่ต้องพิสูจน์ตัวเอง เรายอมทิ้งอะไรหลายอย่างในสังคมไทยเพื่อเริ่มต้นสิ่งใหม่ สุดท้ายเราแข็งแรงขึ้นและอยู่ได้ ในวันที่ผมตัดสินใจกลับมาผมเอาเงินก้อนนั้นมาคืนเหมือนกับว่าผมก็ได้พิสูจน์ตัวเองกับที่บ้านว่าผมดูแลตัวเองได้แล้ว”

ทำไมถึงตัดสินใจกลับมาอยู่เมืองไทย

“จริงๆ ผมชอบเซิร์ฟมากแต่ไม่เคยได้เล่นเซิร์ฟที่นู่นเลย จนวันหนึ่งผมรู้ว่าที่เมืองไทยเล่นเซิร์ฟได้และบังเอิญว่าที่ๆ เล่นเซิร์ฟก็คือบ้านเกิดตัวเองที่เขาหลัก ประกอบกับพ่อแม่เริ่มป่วย และผมก็เริ่มรู้สึกว่าการที่เราออกมาใช้ชีวิตแบบนี้มันก็เสียเวลาเหมือนกันผมเลยตัดสินใจกลับมาทำธุรกิจตัวเองที่พังงา ผมเอาเงินเก็บจากการล้างจานมาเปิดร้านกาแฟก่อนครับ ผมสังเกตสิ่งต่างๆ จนปีที่สองก็ตัดสินใจเปิดโฮสเทล Monkey Drive Hostel ที่ทำทุกอย่างด้วยตัวเองตั้งแต่รอรับแขกลงจากรถทัวร์ พอธุรกิจเริ่มอยู่ตัวผมก็จ้างคนมาช่วยดูแล และไปสมัครทำงานในโรงแรมห้าดาวอีกจ็อบหนึ่งเพื่อเรียนรู้วิธีการทำงานของพวกเขาครับ

“ผมเปิดเพจชื่อ Surfer’s Holiday ไว้เล่าเรื่องเซิร์ฟพอดีกับจังหวะที่คนบ้านเราฮิตการเล่นเซิร์ฟแถมเราก็ยังได้ทำเรื่องเกี่ยวกับบ้านเกิดเหมือนเดิม คือมีคนมาเที่ยวและเล่นเซิร์ฟที่พังงาเยอะขึ้นเรื่อยๆ มีโอกาสรวมกลุ่มกับเพื่อนจัดการแข่งเซิร์ฟขึ้นมา อีกสิ่งที่ภูมิใจคือโครงการเซิร์ฟต่างๆ ที่ไม่ได้มีแค่ผมที่ทำเพียงคนเดียว เราเอาเด็กๆ มาเรียนเซิร์ฟฟรี มีบอร์ดให้ยืมใช้ ตอนนี้บางคนต่อยอดตัวเองเป็นนักกีฬาเซิร์ฟก็มีครับ ผมกำลังจะทำ Surf Camp ในช่วงเดือนเมษา-พฤษภา อยากทำให้คนไทยรู้จักเซิร์ฟมากยิ่งขึ้นเพราะจริงๆ ตอนนี้คนที่เข้ามาเล่นเซิร์ฟในไทยส่วนใหญ่ก็มีแต่ชาวต่างชาติ”

แรงอะไรที่ผลักดันให้คุณทำสิ่งต่างๆ มากมายโดยไม่มีหยุด

จริงๆ มันไม่ใช่เรื่องของเงินเลย ทุกครั้งที่เราทำอะไรสำเร็จผมรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่คุ้มค่ากับการมีชีวิตอยู่ อย่างโปรเจกต์ ‘ตะกั่วป่า มาย โฮม’ ที่เอาคนท้องถิ่นมาช่วยงานกันในสิ่งที่ตัวเองถนัด บางคนเป็นช่างไม้ช่างไฟก็เอาความสามารถเขามาทำฉากจัดนิทรรศการสร้างสีสันให้กับเมือง จัดอีเวนต์ที่ชวนคนตะกั่วป่ากลับมาอยู่บ้านและรักบ้านเกิดตัวเอง ซึ่งผลตอบรับเกินคาดมากๆ ครับ คนทั้งเมืองอินกับมันและคนกลับบ้านเยอะกว่าเดิมทุกปี มีคนเดินมาบอกผมว่า ‘คุณใช่มั้ยที่ทำให้ผมคิดถึงบ้านมาก’ ประโยคนี้เป็นเหมือนกำลังใจ เป็นของขวัญในชีวิตผมเลยครับ

เคยมีโมเมนต์กลัวความล้มเหลวบ้างไหม

“จริงๆ เมื่อก่อนมีเยอะมาก ทั้งงานส่วนตัวงานเพื่อส่วนรวมที่ผมทำเป็นสิ่งที่เหนื่อยเหมือนกันแต่เราต้องสู้กับมันครับ เวลาท้อผมจะคิดเสมอว่าเราทำเพื่อคนอื่น ฉะนั้นอย่าทำให้ปัญหาหรือเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ทำให้เราดาวน์หรือพาล เพราะสุดท้ายถ้าเราทำสำเร็จแล้วคนอื่นเขาก็จะได้รับสิ่งดีๆ ไปกับเราด้วย ต้องมองภาพรวมว่าจุดหมายของเราคืออะไรและปลายทางของสิ่งที่เราทำมันมีความหมายยังไง”

ในระหว่างการสนทนาที่เกิดขึ้น เราสัมผัสถึงน้ำเสียงของคนที่มีความภาคภูมิใจจากการได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ความท้าทายที่ต๊ะเลือกเดินและสิ่งที่เขาได้ลงมือทำอย่างเต็มที่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา สิ่งที่เขาได้รับคืนมาก็คือความสุข เฉกเช่นเดียวกับความสุขก้อนใหญ่ที่เขาอยากแบ่งปันให้กับคนรอบข้าง อย่าไปกลัวที่จะลงมือทำอะไรสักอย่างที่คุณรัก ออกไปท้าทายความสามารถของคุณดูสิ!

ลงทะเบียนรับจดหมายข่าว

ติดตามทุกข่าวคราวความเคลื่อนไหวของเราง่ายๆ แค่กรอกชื่อและอีเมล์

การคลิก "ลงทะเบียน" แสดงว่าคุณยินยอมตามข้อกำหนดของเราและได้อ่านนโยบายข้อมูลของเราแล้ว

FWD MAX

FWD MAX